باران سیاه وصیت‌نامه‌ی ادبی ماسوجی ایبوسه است که کنز ابورو اوشه وی را بزرگترین نویسنده قرن بیستم ژاپن نامیده است. این کتاب پر از درد و آلام قربانیان فاجعه ی بمب اتمی در شهر هیروشیما و ناکازاکی است.

بخشی از کتاب:
از کنار رودخانه که نگاه کردم، برساحل شنی حفره های زیادی حفر شده بود. در اغلب حفره ها استخوان، جمجمه، آشکارا به چشم می‌آمد. به نظر می‌رسید خاکستری که بعد از سوختن بر استخوان‌ها می‌نشیند با بادی که می‌وزید همراه و پاک شده بود. جمجمه‌هایی که حدقه‌شان به گوشه‌ای از آسمان دوخته شده بود. جمجمعه‌هایی که دندان‌های‌شان را بر هم فشرده بودند و حالت حسرت داشتند….