هفت گناه کبیره در سنت مسیحی (غرور، طمع، بی‌بندوباری، حسد، شکمبارگی، غضب و تن‌پروری) فهرست تعدیل‌شده همان هشت عمل شیطانی (تکبر، حرص و آز، بی‌بندوباری، خودستایی، شکمبارگی، غضب، غم و یأس) است که راهبی یونانی به نام اِواگریوس پونتیکوس (Evagrius Ponticus) به دست داده بود، فهرستی که پاپ گرگوری در قرن شانزدهم با جایگزینی تن‌پروری به جای غم و یأس آن را به هفت گناه مهلک یا کبیره تقلیل داد.
در سنت مسیحی ارتکاب این گناهان مستوجب دوزخ است و راه بخشایش این گناهان نیز دست‌کم با یکی از دو طریق ذیل میسر می‌شود:
۱. برگزاری مراسم مذهبی اعتراف،
۲. توبه و پرهیز همیشگی.
در مجموعه پیش رو در باب این هفت گناه کبیره که به همت کتابخانه‌ عمومی نیویورک و انتشارات دانشگاه آکسفورد انتشار یافته است سعی شده تا در قالب مجلدهای مجزا و از چشم‌انداز جهان امروز، به‌ویژه سنت فرهنگی مغرب‌زمین، به استفسار از هر یک از این گناهان در گذشته و امروز و به‌ویژه در سنت مسیحی پرداخته شود. در این راه سعی شده تا با به کارگیری زبان‌های مختلف (جِد و طنز)، وضعیت اسفبار، انسدادها و وضعیت متناقض حاصل از ارتکاب این گناهان در جهان امروز به تصویر کشیده شود.
کتاب حاضر پنجمین کتاب از مجموعه هفت گناه کبیره است.
غرور همان چیزی نیست که قبلا بود، و هنگامی که اثر مایکل اریک دایسون درباره این موضوع خوانده شود، شمار زیادی از فلاسفه‌ای که درباره این موضوع اظهار نظر کرده‌اند، پی خواهند برد که آن‌قدری که گمان می‌کردند چیزی ندارند که به آن مغرور شوند.