روشنگری یک دوره شور و هیجان فکری شدید بود که تقریبا از 1650 تا 1789 میلادی طول کشد. این بیشتر یک شوریدگی بود تا جنبشی سازمان یافته و هدف مبرمش پاشیدن نور فهم و ادراک بر تاریکی نادانی، خودخواهی، و ابلهی آدمی بود. انگلستان گهواره و خاستگاه و فرانسه سرزمین بلوغ و بالندگی روشنگری بود، که سرانجام به کشورهای دیگر گسترش یافت، از جمله به آمریکا که در آن‌جا بیش از هر جای دیگری هدف‌هایش تحقق یافت. با آن که در این پیکار تاریخی بسیاری نقش داشتند، نامدارترین پیشگامان آن اندیشمندان، نویسندگان، سیاستمداران، بازرگانان، اشراف، انقلابیون و علمای الهی فرانسوی بودند که فیلسوف نامیده می‌شدند.
خوب یا بد، روشنگری نقطه عطفی در تاریخ بود که عصر جدید را با خود به همراه آورد. همان‌طور که تاریخدان لوییز بردولد می‌گوید:«در یک کلام، روشنگری دوره ‌ای بود که در آن اروپا به واقع از قرون وسطی بیرون آمد و اندیشه مدرن تولد یافت.»