شما مردمان مخصوصی هستید. من خوب می دانم که تو همیشه مرا دوست نخواهی داشت. موجی است می آید و بعد می رود. موج می رود اما آب سر جای خود هست، تو مرا فراموش می کنی، این طور نیست؟ اما من فراموش نمی کنم. من به آرزوی خود رسیده ام. زندگانی من به هدر نرفته است. تا به حال به عشق این وهم زندگانی می کردم. ازین به بعد هم به یاد این روزها زندگی خواهم کرد…

 -از متن کتاب-

.

.

.